Toespraken

Geachte Minister Van Mechelen
Geachte gedeputeerde Dauwe
Geachte heer Jaspaert
Geachte laureaten van de Vlaamse Monumentenprijs
Geachte genodigden

Ik ben als burgemeester van Oudenaarde bijzonder fier dat de Vlaamse Monumentenprijs uitgereikt wordt in deze nieuwbouw in onze deelgemeente Ename. Ik heet jullie namens het stadsbestuur van harte welkom.

Onze stad telt meer dan 100 beschermde monumenten, waardoor Oudenaarde in de top 10 staat van de Vlaamse steden met het grootste aantal geklasseerde gebouwen. Gebouwen restaureren kost de gemeenschap handenvol geld. Ik denk, meneer de minister, dat we in Brussel goed gekend zijn door de subsidiedossiers die we indienen. We appreciëren de deskundige manier waarop ze behandeld worden.

Maar eender wie welk deel van de rekening betaalt – de Vlaamse Gemeenschap, de Provincie of de stad zelf – het geld komt steeds van de belastingbetaler. Het louter renoveren van gebouwen is dan ook niet voldoende; er moet ook een bestemming, een functie aan gegeven worden, die ofwel onmiddellijk ten goede komt aan de bevolking, ofwel onrechtstreeks een meerwaarde voor de stad meebrengt. Ik ga hier geen volledig overzicht geven, want dat zou me te ver leiden, maar wil een aantal voorbeelden geven.

Het stadhuis heeft een museumfunctie met een prachtige verzameling Oudenaardse wandtapijten en de zilvercollectie De Boever-Alligoridès. Nu loopt er tot eind oktober de tijdelijke tentoonstelling ‘Oudenaarde 1708, een stad, een koning, een veldheer’.

De Abdij Maagdendale, waar momenteel de noordgevel gerestaureerd wordt, huisvest de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunst en het stadsarchief. Het Vleeshuis biedt onderkomen aan de bibliotheek en  het Huis de Lalaing is omgevormd tot textielcentrum met een restauratieatelier en een weefatelier.

Ieder jaar moet bij het opstellen van de begroting een delicaat evenwicht gevonden worden tussen het investeren in gebouwen – renovatie en nieuwbouw – en investeren in openbare wegenis en andere infrastructuur. Beide hebben als effect dat de stad er aantrekkelijker uitziet, maar beide hebben ook afgeleide effecten.

Overal merken we in de stad dat inwoners de voorgevels van hun eigen huis of handelszaak opknappen en renoveren kort nadat de stad inspanningen gedaan heeft om hun straat heraan te leggen.
En ook privé-eigenaars van beschermde gebouwen volgen ons voorbeeld. Hoewel de stad ook moet tussenkomen in de kosten van renovatiewerken aan de beschermde delen van privé-gebouwen, juichen we dergelijke initiatieven toe, op voorwaarde natuurlijk dat ze niet allemaal in hetzelfde jaar aan hun werken beginnen, want dan zou de stadskas vlug leeg zijn.

Vorige week vond de 20ste editie van Open Monumentendag plaats. Oudenaarde was er van in het begin bij en kon dus ook de 20ste verjaardag vieren. Ieder jaar opnieuw is het een succes. Ik zou van deze gelegenheid gebruik willen maken om een oproep te doen naar privé-eigenaars van beschermde gebouwen. Wanneer ze van de gemeenschap subsidies krijgen voor de renovatie van hun pand, dan is de jaarlijkse Open Monumentendag de ideale gelegenheid om hun gebouw, of een gedeelte ervan, open te stellen voor bezoekers.

Ik wil mijn verwelkoming hier afronden, want ik veronderstel dat iedereen al zit te popelen om te weten wie dit jaar de Vlaamse Monumentenprijs zal winnen. Ik wens iedereen nog een aangenaam slotfeest.

Dank u

Terug naar overzicht